
من كام يوم دخلت مدونه الطائر الحزين وهناك قريت موضعه عن حلاوة زمان ..
سرحت فى الزمن اللى فات وفى القصص اللى كنت بسمعها عن الجيل اللى فات .. وشوفت إن كل جيل بيمجد فى زمنه إزاى .. وكأن الدنيا وقفت عند الزمن القديم ... فقولت يبقى اكيد هيجى عليا يوم أحكى فيه لأحفادى عن زمنى الجميل ... اللى هو ده طبعا ..
المهم فى لحظه عدت السنين جرى من قدام عينى .. وشوفت نفسى ست كبيرة .. بيتاخد كلامها على انه حكم .. وبتتسمع منها القصص على انها عبر.. وكأنهاعاشت فى زمن كان كله جميل .. عمرها ما عاشت يوم حزين .. ولا عمرها حلمت بحاجه مستحيله التحقيق .
المهم قولت فى نفسى طيب أكمل التخيل وأنا خسرانه أيه .. خلينى أشوف ممكن أقول لأحفادى ايه عن زمنى الجميل ..
أحم ..... أحم
طبعا هبدأ كلامى معاهم بالكلمه الأساسيه اللى هى .. زمان يا ولاد كان فى خير كثيير مش زى ايامكم دى ... ( يعنى المفروض أن زمنا ده هيكون كان زمن خير بعد 40 سنه مثلا )
زمان كان البلد فاضيه ( على اساس أننا 80 مليون بس ) ونظيفه جداااا ..... مش زى الأيام دى الدنيا بقت خنقه وزحمه لا تطاق ..
زمان كان الواحد بياخد مصروف 10 جنيه بيجيب بها كذا حاجه ..... مش دلوقتى اللى أتلغت فى ال10 جنيه أساسا ..
زمان كانوا الشباب كلهم رجاله .. اللبس لبس رجاله .. الشهامه شهامه رجاله ....... لكن دلوقتى ..........
زمان كانت الناس راضيه ومبسوطه وكل واحد راضى بنصيبه ( محدش عارف دى سلبيه ولا رضى المهم أنهم راضيين )...... لكن دلوقتى محدش عاجبه اى حاجه ..
زمان كانت كل حاجه فيها خير ..... لكن دلوقتى كل حاجه فى ايامكم بقت تيك اوى ..
وبعدين أستكفيت بالتخيل لحد كده ... قبل ما أبدأ احكى كل حاجه بالتفصيل لأحفادى .
طيب مادمنا لما هنكبر هنتكلم بكل حب عن زمننا كده .. يبقى ليه مانعيش أيامنا دى لكن برؤية من زمن اللى جاى .
نعيشه على انه هيكون بعد كده مرجع لأحفادنا عن الخير والكرم والشهامه وكل الحاجات دى ...
هنلاقى أننا بنضحك بجد من قلبنا .. طيب وايه يعنى .. مانضحك من قلبنا هنخسر ايه .. حتى لو الضحك ده هيكون على نفسنا .. عادى وفيها ايه ...